Tring, tring, tring..............de wekker!
Even kijken, 8 uur. Oh, laat. Oh nee, 't is zaterdag, lekker rustig aan, nog even omdraaien. Hè lekker, muziekje aan........! Muziek, muziek.......weet je nog Paulus. O hemeltje, 't is Paulusdag, niks lekker omdraaien. Spullen opzoeken, kleding, muziekmap. Waar is m'n flesje water (heb ik nodig bij het zingen), m'n keelsnoepjes, waar is m'n keppeltje? Hoe laat moesten we er ook weer zijn, o ja half tien. Nog even snel een paar teksten en melodieën doornemen.
Kwart over negen, ik sta voor de Vredeskerk. Erik Wijlhuizen doet net de deur van de kerk open. Het is oorverdovend stil in de Vredeskerk. Nergens een lichtflits, spoken of beelden uit het verleden te bekennen. De stilte omarmt je. Hé kijk, er ligt vloerbedekking op het podium. Welke slaven zijn hier weer bezig geweest? Ja, dat podium lag er natuurlijk afgelopen woensdagavond al, niet zomaar een podium, nééé'een giga podium. Ach en de troon voor Lucas torent hoog boven alles uit. Het wordt alsmaar mooier en professioneler.
Heeft iemand Griekse zuilen besteld? Flinke basaltblokken zijn op het podium geplaatst. Romeinse helmen, zwaard....ja leg maar neer daar. Er komen ook nog sokkels, wát zeg je? Komen er ook nog sukkels? Nee sukkel, sokkels voor de godinnen. Sokkels voor drie godinnen. Als die godinnen maar niet te veel verbeelding krijgen. Wat moeten ze dan wel verbeelden? Nou, dat we in Athene zijn. Gaat die musical dan over de Euro en de Grieken? Nééhéé, hij gaat over Paulus, over Athene, over Jeruzalem, over Rome, over Korinthe en over al z'n reizen daarheen.
Is het een musical over reizen dan? Nééhéé, die musical gaat gewoon over de Paulus en brieven. Is er dan weer een nieuw postbedrijf of heeft Post.nl al weer een nieuwe naam? Nééhéé, die musical gaat over de apostel Paulus en zijn zendingsbrieven en zendingsreizen. Ik gaat het verder niet meer uitleggen, je moet maar gewoon komen kijken. Iedereen druppelt binnen en trekt zijn “oude kleren”aan. Paniek, paniek!!!!!
De slavin is ziek. Nou en, is dat dan erg? Die slaven vroeger, als ze ziek waren maakte niemand zich er druk om. Ja maar, deze slavin zingt een prachtig lied en ze speelt viool. Ken je haar? Ken je haar beter dan ik?
Gelukkig ze komt toch even. Opletten, een paar keer flink oefenen met de buikadem. Buikadem? Ja, is beter, voor het zingen. Ja en alleen daar voor hoor. We beginnen gelijk met scene 1: Het reclamebureau krijgt taart en champagne. De zaken zijn duidelijk oneerlijk verdeeld. Wij moeten nog tot half twaalf wachten op koffie. Nu koffie....heerlijk.
Ik krijg pijn in m'n buik. Gebrek aan koffie of komt het door die buikadem. Oude dames uh dames uit het verleden; let op!!! kettingen af, en zeker geen horloges om. Die hadden ze toen nog niet. Nou ja kettingen misschien wel, maar dat mag dan weer niet van Paulus. Opzichtige haardracht kan trouwens ook niet. Geldt niet voor Karima, die leeft in het heden.
Gelukkig koffie, nee er is niks bij de koffie. Er is niemand jarig, vandaar. Is Erik niet jarig? Nee, die heeft geen tijd om jarig te zijn, die heeft het druk met z'n begroting. Geen tijd, geen geld.
Koffie op? Hoog tijd om verder te gaan, de Romeinen roepen. Hoor maar: Grijp ze, dood ze! Roei ze uit! Gaan we? Ja, we gaan maar komen zeker in de gevangenis. Niet één keer, niet twee keer, nee steeds opnieuw. Maar gelukkig gaat het ook nog over de liefde, even geen grauwe doodssluier, maar roze wolken.
Ach, het is allemaal zo leuk die musical, je komt oren en ogen tekort. Wat, laatste week? Volgende week al? Dan moeten we nog even flink oefenen thuis. De tijd vliegt en het verleden komt al dichterbij.
Ik kom nog wel een keer langs.
A3
Geen opmerkingen:
Een reactie posten