Ik word met een gelukzalig gevoel wakker, of ben ik nog niet wakker. Droom ik soms nog? Zie ik regenwolken? Wat vreemd, schijnt de zon dan niet? Ik voel wel de warmte van de zon, maar ik zie hem niet. Of is het niet de warmte van de zon? Nee, het warme gevoel zit van binnen. Het is anders dan anders. Het is een gevoel van voldoening. Waar komt dat toch vandaan?
Gisteravond, ja natuurlijk, het is van gister, het is nog in mijn hart gegrifd.
Nog even lekker nagenieten van dat heerlijke gevoel. Best leuk eigenlijk zo'n musical. Kom op, terug in het heden. Je moet nog naar de chinees vandaag. Naar de chinees? Ja weet je dat niet meer dan, chinees voor de musical. Ja maar die musical speelt zich toch af in Midden Oosten en niet in het Verre Oosten. Die chinezen kom je ook overal tegen. Nou eerst maar boodschappen doen in de stad, eerst naar de markt. Hè, wat is dat toch, ik krijg weer een Paulusgevoel. Het blijft me achtervolgen. Hé, speelde jij niet als Jood in die musical gisteravond. Ik kijk even om en glimlach. Ik wil eerst nee zeggen (Petrus?), maar zeg ja, en vond je het mooi.
Ze knikt.
Ik loop langs de broodkraam, ik moet ook nog een visje en sinaasappels. Ik loop te neuriën; de markten en de pleinen, de Grieken en Romeinen.
5 uur, ik betreed mijn tempel. Zo voelt het inmiddels, mijn tempel van muziek en toneel. Stenen goden, god-verboden, onaanzienlijk levengroot.
Maar Apollo (Griekse god van de muziek) geeft mij toch stiekem een knipoog.
Binnen hangt nog de heilige sfeer van gisteravond, er is niemand meer, maar het lijkt wel of al die mensen er nog zitten, je ziet ze nog haast voor je. Ik wil dat applaus weer horen, ik roep het op in mijn hoofd. Ik wil die spannende blikken voor me zien, die vragende ogen. Ik wil die muziek weer horen, die stemmen van het toneel. Kom betovering, kom.
Ik kleed me om, ik trek mijn rol aan, als een tweede huid. Kom hier, ik moet je even vasthouden, ik moet je even voelen, kom we gaan het weer samen doen.
Half acht.
De zaal is weer vol, was ie al een half uur geleden. De deurtjes van het kantoor knallen open en dicht, iedereen in de zaal is direct bij de les. Een ik, ik keek er naar en was even sprakeloos. DE betovering is er weer, ik voel het. Ze trekken weer allemaal voorbij, de Grieken, de Romeinen, de Joden, de slaven, Saulus, Paulus. Ja die Paulus, wat is dat voor een man? Snappen ze het wel. Het reclamebureau heeft er moeite mee.
Waar zijn de speren? Hoe bedoel je? Speren? Ja de speren voor de godinnen. Godinnen met speren, bespottelijk, hoor hem nou.
Applaus.........., het is al weer voorbij. Jammer.
Gelukkig morgen nog een keer.
A3
Geen opmerkingen:
Een reactie posten